رساله عملیه / احکام نماز / نماز قضا پدر و مادر

ایت الله صافی گلپایگانی س 284 ـ قضاى نماز و روزه فوت شده مادر بعهده فرزند بزرگ است يا نه؟ ج ـ بلى بنابر احتياط لازم بعهده اوست.

س 285 ـ پدر و مادرى كه قدرت بر تصحيح نماز خود از نظر قرائت ندارند قضاى آن بر پسر بزرگتر واجب است يا نه؟
ج ـ اگر به جهت عدم قدرت، معذور از تصحيح نمازشان بوده اند قضا آن بر پسر بزرگ واجب نيست يعنى نمازشان قضا ندارد تا بر پسر بزرگ واجب باشد.واللاهّ لعالم.

س 286 ـ اگر پدر و مادر انسان از دنيا بروند و نمى داند كه نماز قضا دارند يا نه و تا دم مرگ نيز نماز خوانده اند امّا نتوانسته اند نمازشان را درست كنند تكليف پسر بزرگتر چيست؟
ج ـ اگر پسر بزرگ يقين دارد كه نمازشان صحيح نبوده بايد قضاى آنرا بجا آورد و يا كسى را اجير كند كه او بخواند و اگر نميداند و يا شك در صحت نماز آنها دارد چيزى بر او نيست.

س 287 ـ شخصى دائماً اقامه نماز مى نمود و اهل تدين بودند امّا بعلت عدم سواد احتمال خطا و اشتباه و اشكال در نماز ايشان مى رفت با توجه به اينكه همه ورّاث راضى هستند از ماترك او نماز استجارى بخرند اوّلا لازم است يا نه؟
ج ـ در صورت شك در صحت نمازهاى او مى توانيد حمل بر صحت نمائيد و اگر يقين به باطل بودن آن داريد بر پسر بزرگتر قضاء آن واجب است و اگر همه آنرا تبرّعاً استيجار نمايند جائز است و اگر هم يقين به باطل بودن نمازهايش نداريد و بخواهيد احتياطاً هر مقدار نماز براى او استيجار نمائيد خير و احسان است ولى واجب نيست.

س 288 ـ مادرم چند وقتى است كه فوت نموده و بنده پسر بزرگ ايشان مى باشم لازم به توضيح است كه ايشان در زمان حياتش قادر به يادگيرى و عمل كردن به مسائل شرعى از جمله نماز و غيره نبود بطورى كه اگر تعداد روزهاى هفته يا ماه را از ايشان مى پرسيدند نمى توانست جواب صحيح بدهد با توجه به موارد فوق بر بنده كه پسر ارشد مى باشم آيا لازم است واجبات شرعى مثل نماز و روزه ايشان را بصورت قضا بجا آورم يا خير؟
ج ـ اگر مادر در زمان حيات تشخيص وقت نماز را نمى داده ويا از ياد گرفتن نماز و روزه عاجز بوده است ولى در حد ممكن نماز را بجا مى آورده است نسبت به قضاى نماز و روزه ايشان تكليفى نداريد و در غير اين صورت بنا بر احتياط قضاى نماز و روزه او را بجا آوريد.

س 289 ـ شخصى مدت چند سال فلج شده و بيشتر در حال استراحت بوده و افراديكه به عيادت او مى رفتند و سلام مى كردند براى احوال پرسى صورت خود را حركت مى داده و اكثر اين مدت نماز نخوانده است، اكنون مرحوم شده است آيا قضاء نمازهاى او بر وراث يا پسر بزرگتر واجب است يا نه؟
ج ـ در فرض سؤال اگر حواس و ادراك او بمقدارى بوده كه اوقات نماز را تشخيص ميداده هرچند قدرت بر تكلم هم نداشته بر پسر بزرگتر واجب است نمازهاى فوت شده او را قضا كند ولى اگر با همان حاليكه داشته بر حسب تكليف و توانائى خود نماز خوانده باشد بر پسر بزرگتر او چيزى نيست.

س 290 ـ پدرى در حدود پنجاه سال است كه نه نماز خوانده ونه روزه گرفته است و پسر بزرگ آشكارا باو اعلام مى كند من از حالا براى تو مى گويم كه بعد از مردنت قضاء نماز و روزه ات را انجام نخواهم داد آيا پسر بزرگ بعد از فوت پدرش مى تواند بگفته خودش عمل نمايد يا نه؟
ج ـ در مورد سؤال بنابر احتياط واجب پسر بزرگ بايد نماز و روزه پدر را قضا كند ويا استيجار كند.

س 291 ـ پسر بزرگ كه خودش نماز و روزه قضا دارد آيا بايد اول قضاى نماز و روزه خودش را بجا بياورد يا نماز و روزه قضاى پدر را؟
ج ـ مختار است هر كدام را اوّل انجام دهد صحيح است.

س 292 ـ نماز و روزه قضاى پدر كه برگردن پسر بزرگ است آيا به شرط وصيت پدر واجب است يا اين كه بدون وصيت پدر هم واجب است؟
ج ـ بدون وصيت پدر هم بر عهده پسر بزرگ است.